Rezerwa na punkty (zobowiązanie)
ang. Points liabilityProgramy lojalnościowe
Rezerwa na punkty to wartość nagród, które organizator programu lojalnościowego jest winien klientom za przyznane, a jeszcze niewykorzystane punkty. W sprawozdaniu finansowym wykazuje się ją jako zobowiązanie, a odpowiadający jej przychód rozpoznaje dopiero przy wymianie lub wygaśnięciu punktów.
Jak to działa
Według standardu MSSF 15 punkty, które dają klientowi istotne prawo do przyszłej korzyści, są odrębnym zobowiązaniem firmy. Część ceny zakupu przypisuje się więc punktom i odracza, zamiast od razu uznać za przychód ze sprzedaży. Przykład w uproszczeniu: klient kupuje towar za 100 zł i dostaje punkty warte 1 zł. Jeśli firma szacuje, że 20% punktów nigdy nie zostanie wymienionych, odracza około 0,80 zł jako zobowiązanie, a resztę ceny ujmuje jako przychód od razu.
Częste błędy i mity
- „Punkty nic firmy nie kosztują, dopóki ich nie wymienię”. Zobowiązanie powstaje już w chwili przyznania punktów, nawet jeśli wymiana nastąpi za rok.
- „Rezerwa to pieniądze odłożone na koncie”. To pozycja księgowa, a nie wydzielone środki. Sama w sobie nie gwarantuje wydania nagród, na przykład gdy organizator upadnie.
Pytania i odpowiedzi
Czy punkty lojalnościowe to dług firmy wobec klienta?
W sensie księgowym tak: firmy stosujące MSSF 15 wykazują niewykorzystane punkty jako zobowiązanie. Jego wysokość zależy od szacunku, ile punktów zostanie wymienionych.
Co się dzieje z rezerwą, gdy punkty wygasają?
Zobowiązanie się zmniejsza, a odpowiadająca mu kwota staje się przychodem. Dlatego terminy ważności punktów wpływają na wynik finansowy firmy.
Źródła
- MSSF 15 Przychody z umów z klientami (IFRS Foundation)
- Rozporządzenie Komisji (UE) 2016/1905 przyjmujące MSSF 15 (EUR-Lex)
Powiązane pojęcia
Sprawdź się Mit czy fakt? Gra z grupy „Programy lojalnościowe”